Kategoria: Krajki
Głównie o krajkach, tkactwie i rekonstrukcji od strony technicznej. Mainly about tablet weaving, weaving in general and technical things about living history
Kilka słów o jednokolorowych krajkach
Ten rok minął mi wybitnie pod znakiem monochromów. Od najprostszych wełnianych tasiemek na podwiązki przez wstążki strukturalne w stylu gotlandzkim po jedwabie wzorowane na XVII-wiecznym malarstwie… było tego dużo. I pomimo tego, że w większości były to bardzo „proste” projekty nauczyłam się też dużo. Nie ma czegoś takiego jak zbyt prosta krajka. Każda tkanina wymaga […]
Co można zrobić z krajki (poradnik dla nie-rekonstruktorów)
Zazwyczaj wygląda to tak: siedzę sobie na imprezie historycznej i zawijam te moje sreberka, kiedy zjawia się Ciekawska Turystka (1) i zaczyna zadawać pytania. Więc pada „co to?”, „jak to?”, „do czego to?”… i kluczowe „No dobrze, a tak współcześnie?” A tak współcześnie, moi drodzy to ogranicza Was tylko kreatywność, no bo, pomyślcie sami, co […]
Wrocław, Nowy Targ – krajka nr 116
Szukając materiałów do rekonstrukcji krajki z Ostrowa Tumskiego, o której pisałam poprzednio, trafiłam na nowy i bardzo ciekawy tekst o tekstyliach z wykopalisk na placu Nowy Targ. Oprócz wielu ciekawych tkanin – np wełniano-jedwabnego pasiaka opisane są… tak, krajki. I to nie byle jakie! Taśma nr 116, bo to ona jest przedstawiona powyżej należy do […]
Wełniana krajka broszowana z XIII wieku (Wrocław – Ostrów Tumski)
Dużo wody Wisłą spłynęło od czasu, kiedy zaczęłam pisać ten post. Zbyt dużo. Tym niemniej dziś do kolekcji wzorów historycznych z terenów Polski obok Opola 92 E II , Opola 162 i Dziekanowic dołącza krajka z Wrocławia -Ostrowa Tumskiego Pierwotnie natknęłam się na tą taśmę na blogu Lucivo i o ile rekonstrukcje Syv bardzo mi się podobały, o […]
Skjoldehamn Ankelbåndene, czyli o owijaczach raz jeszcze
Jak już coś robić, to robić dobrze, szczególnie, jak się ma motywację.
Tym razem motywacja brzmiała „A możesz to zrobić jak najwierniejsze oryginałowi?” i podziałała bardzo skutecznie, więc powstała kolejna para owijaczy do replik stroju ze Skjoldehamn. Poprzednia wersja była całkiem niezła, ale ta – teraz się będę chwalić – udała mi się, że sama jestem z siebie dumna.